نوّاب معروف نبودند و همچنين تشرف جمعى در آن زمان به زيارت آن حضرت براى تثبيت ولادت و حيات آن حضرت مفيد و لازم بود و اختفاى كامل كه احدى از حال و ولادت آن حضرت مطلع نباشد آن هم در ابتداى امر موجب نقض غرض مىشد ، لذا بسيارى از خواص هم در زمان حيات امام حسن عسكرى عليه السّلام و هم در زمان غيبت به سعادت ديدار آن حضرت نائل شدند و با ظهور معجزات ، ايمان آنها استوار و محكم گرديد . پاسخ پرسش دوّم : 1 - علّت اينكه غيبت صغرى ادامه نيافت اين بود كه برنامهء اصلى كار آن حضرت غيبت كبرى بود و غيبت صغرى مقدمهء آن بود و براى آماده كردن زمينه انجام شد . 2 - وقتى بنا باشد نايب خاص نافذ الحكم و صاحب قدرت ظاهرى نباشد و نتواند رسما در كارها مداخله كند بلكه قدرتهاى ظاهرى به واسطهء تمركز توجهات در او با او معارضه و مزاحمت داشته باشند ، شيّادان و جاه‌طلبان هم ادعاى نيابت خاصه مىنمايند و اسباب تفرقه و گمراهى فراهم مىسازند چنانچه در همان مدّت كوتاه غيبت صغرى ديده شد چه دعاوى باطلى آغاز گرديد و اين خود يك مفسده‌اى است كه دفعش از حفظ مصلحت تعيين نايب خاص اهميّتش اگر بيشتر نباشد كمتر نيست ، و خلاصه آنكه ادامه روش نيابت خاصه با صرف نظر از مصالحى كه فقط در همان آغاز كار و ابتداى امر داشته با اينكه نوّاب مبسوط اليد و نافذ الكلمه نباشند و تحت سيطرهء زمامداران وقت